Mój sekretny przepis na faworki domowe, które zawsze wychodzą kruche

Pamiętam jak dziś ten dźwięk. Rytmiczne, głuche uderzenia wałka o stolnicę, które niosły się po całym domu. To był znak, że babcia Zosia bierze się za faworki. Cała kuchnia pachniała wtedy inaczej – mąką, jajkami i tą obietnicą czegoś absolutnie wyjątkowego. Faworki, czy jak kto woli chrust, to dla mnie smak karnawału, beztroski i rodzinnego ciepła. To nie jest zwykły deser, to cała ceremonia. Przez lata próbowałam odtworzyć ten smak i wreszcie, po wielu próbach i błędach, mam go. Chcę się z wami podzielić tym, co dla mnie najcenniejsze – to nie tylko sprawdzony przepis na faworki domowe, to kawałek mojej historii. To naprawdę łatwy przepis na faworki domowe, który sprawi, że wasze domowe faworki na Tłusty Czwartek znikną w okamgnieniu.

Spis treści

Skąd się wzięły te kruche cuda?

Zanim przejdziemy do mąki i wałka, chwila refleksji. Zastanawialiście się kiedyś, skąd wzięły się te delikatne, przewiązane wstążeczki? Babcia opowiadała, że nazwa pochodzi od francuskiego słowa faveur, czyli wstążka, którą rycerze dostawali od swoich dam serca. Ile w tym prawdy, nie wiem, ale historia jest piękna, prawda? W Polsce faworki to symbol karnawału, czas rozpusty przed Wielkim Postem. Obok pączków, o których też mogłabym opowiadać godzinami (zerknijcie na mój przepis na tradycyjne pączki), chrust króluje na stołach. Każda rodzina ma swój sekretny przepis na faworki domowe, przekazywany z pokolenia na pokolenie. Mój przepis na faworki domowe ma jeden mały twist, który wszystko zmienia.

Niezbędne składniki na faworki domowe, czyli co wyciągnąć z szafek

Dobra, koniec wspominek, czas na konkrety. Sukces każdego dobrego przepisu na faworki domowe zaczyna się od składników. Tu nie ma drogi na skróty. Jakość to podstawa, żeby ten przepis na faworki domowe kruche się udał. Ważna uwaga: ten przepis na faworki domowe bez drożdży swoją lekkość zawdzięcza czemuś zupełnie innemu…

Mąka pszenna: Ja zawsze używam tortowej, typ 450. Jest leciutka jak piórko. I błagam, przesiejcie ją! To nie fanaberia, to napowietrza mąkę i sprawia, że ciasto jest delikatniejsze.
Jajka: A właściwie same żółtka. To one dają ten piękny kolor i kruchość. Białka możecie wykorzystać na bezę. Ważne, żeby jajka były w temperaturze pokojowej.
Kwaśna śmietana 18%: To jest ten magiczny składnik. Kwas w śmietanie robi jakąś chemiczną magię z glutenem i ciasto jest obłędnie kruche. To klucz w każdym dobrym przepisie na faworki domowe z kwaśną śmietaną, więc nie pomijajcie tego kroku. To podstawa, by ten przepis na faworki domowe się udał.
Spirytus albo ocet: Nie bójcie się alkoholu! On całkowicie wyparuje podczas smażenia, a dzięki niemu faworki nie będą piły tłuszczu jak szalone. Babcia zawsze dodawała spirytus. Jeśli robicie faworki domowe bez alkoholu przepis dopuszcza łyżeczkę zwykłego octu. Działa tak samo.
Cukier puder i sól: Odrobina cukru do ciasta, żeby nie było mdłe, i szczypta soli, żeby podkręcić smak. Reszta cukru pójdzie na posypkę, cała góra cukru!
Tłuszcz do smażenia: Tradycyjnie to był smalec i powiem wam, na smalcu wychodzą najlepsze. Mają ten specyficzny, uzależniający smak. Ale dobry olej rzepakowy też da radę. Ważne, żeby było go dużo. Faworki muszą pływać, a nie leżeć na dnie.

Zaczynamy zabawę w kuchni! Faworki krok po kroku

Gotowi? No to zakasujemy rękawy. Oto mój sprawdzony przepis na faworki domowe krok po kroku. Uważam, że to najlepszy przepis na faworki domowe tradycyjne, jaki kiedykolwiek próbowałam. Jeśli zastanawiacie się, jak zrobić faworki domowe szybko, kluczem jest dobra organizacja pracy i… pomocnik do wałkowania!

Część pierwsza: Ciasto, czyli trening siłowy

Najpierw przesiejcie na stolnicę jakieś 3 szklanki mąki. Zróbcie w niej dołek, jak wulkan. Do tego krateru wbijacie 5-6 żółtek (zależy jak duże jajka), wsypujecie 2 łyżki cukru pudru, szczyptę soli, dodajecie 4 solidne łyżki kwaśniej śmietany i na koniec ten kieliszek spirytusu (albo łyżka octu).
Teraz zaczyna się zabawa. Najpierw delikatnie widelcem mieszacie składniki w dołku, a potem już rękoma. Zagniatacie, zagniatacie i jeszcze raz zagniatacie. Ciasto na początku będzie się lepić i marudzić, ale nie poddawajcie się. Po jakiś 10 minutach powinno być już gładkie i elastyczne.
A teraz sekret babci Zosi, który wyróżnia ten przepis na faworki domowe: wybijanie ciasta! Bierzcie wałek i bez litości okładajcie ciasto przez kilka minut. Aż usłyszycie takie charakterystyczne „pykanie”. To pęcherzyki powietrza, które dadzą nam tę wymarzoną kruchość.
Po tym wszystkim zawińcie ciasto w folię i dajcie mu odpocząć z pół godzinki. Musi ochłonąć po tym laniu.

Część druga: Wałkowanie i formowanie

Po odpoczynku dzielimy ciasto na kilka części, żeby było łatwiej. I teraz kluczowy moment – wałkowanie. Ciasto musi być cienkie, ale to tak cienkie, że prawie przezroczyste. Mówie serio. Jak będzie za grube, wyjdą wam twarde kluchy, a nie delikatne faworki. Ten przepis na faworki domowe wymaga cierpliwości przy wałkowaniu. Można sobie pomóc maszynką do makaronu, jeśli ktoś ma.
Jak już macie cieniutki placek, radełkiem wycinacie paski, tak na 3 cm szerokości i z 10 cm długości. Na środku każdego paska robicie nacięcie i przewlekacie przez nie jeden koniec. Ot, cała filozofia.

Część trzecia: Smażenie, czyli gorąca kąpiel

W dużym garnku rozgrzejcie tłuszcz. Musi być go naprawdę sporo. Jak sprawdzić temperaturę bez termometru? Wrzucacie mały kawałeczek ciasta. Jeśli od razu wypłynie i zacznie się wokół niego robić złota aureola z bąbelków, jest idealnie. Jeśli opadnie na dno – za zimno. Jeśli od razu się spali – za gorąco. Smażenie to ważny etap, bez którego żaden przepis na faworki domowe nie może się obejść.
Wrzucajcie faworki partiami, nie na raz, bo obniżycie temperaturę tłuszczu. Smażą się błyskawicznie, dosłownie po kilkadziesiąt sekund z każdej strony, aż będą złociste.
Wyciągajcie je łyżką cedzakową i odkładajcie na ręczniki papierowe, żeby ociekły z nadmiaru tłuszczu.

Część czwarta: Finał

Jak już przestygną, bierzcie sitko i nie żałujcie cukru pudru. Musi być biało jak w zimie! I gotowe. Najlepsze są jeszcze lekko ciepłe, ale na drugi dzień też są pyszne.

A co jeśli…? Czyli kilka wariacji na temat faworków

Wiem, że każdy lubi trochę poeksperymentować. Choć klasyka to klasyka, czasem trzeba coś zmienić. Chociaż ten przepis na faworki domowe jest w wersji klasycznej, można go modyfikować. Moja przyjaciółka, która nie wyobraża sobie życia bez swojego robota kuchennego, zarzeka się, że jej przepis na faworki domowe Thermomix jest genialny. Wszystkie składniki wrzuca do misy, ustawia program wyrabiania ciasta i gotowe. Ja tam wolę czuć ciasto pod palcami, ale co kto lubi.

A co jak nie macie śmietany? Można spróbować z gęstym jogurtem greckim. Faworki bez kwaśnej śmietany też wyjdą, może odrobine inne w teksturze, ale nadal smaczne.

Słyszałam też o faworkach pieczonych, ale powiem szczerze – dla mnie to już nie to samo. Tracą całą swoją magię i kruchość, robią się z nich takie trochę suche ciasteczka. Ale jeśli ktoś musi unikać smażonego, to jakaś alternatywa. Jeśli szukacie więcej inspiracji na słodkości, zajrzyjcie do moich przepisów na domowe wypieki.

Małe grzeszki, czyli na co uważać

Chcecie znać prawdę? Mój pierwszy przepis na faworki domowe skończył się klapą. Były twarde jak kamień i tłuste jak frytki z budki. Każdy popełnia błędy, ale wy nie musicie powtarzać moich.

Grube ciasto: Wróg numer jeden. Wałkujcie, wałkujcie i jeszcze raz wałkujcie. Cieniusieńko!
Zła temperatura oleju: Jak wspomniałam, to klucz. Za zimny olej = tłuste faworki. Za gorący = spalone z zewnątrz, surowe w środku. Zapamiętajcie to, jeśli chcecie, żeby wasz przepis na faworki domowe zawsze się udawał.
Zbyt krótkie wyrabianie: Nie oszczędzajcie na tym etapie. Ciasto musi być porządnie „wybite” i wyrobione, żeby było elastyczne. Inaczej nici z kruchości.
Za dużo faworków na raz w garnku: Cierpliwości. Smażenie partiami to podstawa, żeby utrzymać stałą temperaturę tłuszczu.

Jak przechować te cudeńka (jeśli coś zostanie)?

Szczerze? Rzadko kiedy mam co przechowywać, bo znikają w jeden wieczór. Ale jeśli jakimś cudem wam zostaną, to wrzućcie je do szczelnie zamykanej puszki albo pojemnika. W temperaturze pokojowej postoją ze 2-3 dni, nie tracąc wiele na chrupkości. Tylko nie posypujcie ich od razu wszystkich cukrem – najlepiej robić to tuż przed podaniem.

Podsumowanie naszej przygody z chrustem

I to by było na tyle. Mam nadzieję, że ten mój przydługi wywód zainspirował was do działania. Przygotowanie chrustu to coś więcej niż tylko gotowanie. To tworzenie wspomnień, powrót do smaków dzieciństwa i radość, którą można się dzielić. Niech ten mój przepis na faworki domowe będzie dla was punktem wyjścia do własnej kulinarnej przygody. Nie bójcie się eksperymentować, dodajcie coś od siebie i stwórzcie własną rodzinną tradycję. Mam nadzieję, że ten przepis na faworki domowe przyniesie Wam tyle samo radości, co mnie. A jeśli najdzie was ochota na więcej słodkości, może skusicie się na obłędne jagodzianki? Smacznego!