Mój niezawodny przepis na surówkę z tartych buraków – smak, który pamiętam z dzieciństwa

Pamiętam jak dziś te niedzielne popołudnia u babci. Zapach rosołu unosił się w całym domu, a na stole zawsze czekał ten jeden, absolutnie wyjątkowy dodatek. Talerz pełen intensywnie fioletowej surówki. Dla mnie, jako małego brzdąca, był to niemal magiczny kolor. Babcia zawsze mówiła, że jej przepis na surówkę z tartych buraków to rodzinny skarb, przekazywany z pokolenia na pokolenie. I wiecie co? Miała absolutną rację. To coś więcej niż tylko jedzenie. To wspomnienia, to ciepło rodzinnego domu, to smak, który potrafi przenieść mnie w czasie. Dziś chcę się z Wami podzielić tym właśnie skarbem, a jest nim właśnie ten przepis na surówkę z tartych buraków.

Często dostaję pytania o dobry przepis na surówkę z tartych buraków, więc pomyślałem, że czas najwyższy go spisać. To nie jest jakaś wielka filozofia, ale diabeł, jak zawsze, tkwi w szczegółach.

Ta słodycz i ten kolor, czyli cała prawda o burakach

Buraki to warzywa które albo się kocha, albo nienawidzi. Ja należę do tej pierwszej grupy. Ich ziemisty, lekko słodki smak jest dla mnie kwintesencją polskiej kuchni. No i ten kolor! Żadne inne warzywo nie daje tak niesamowitej barwy na talerzu. Kiedyś próbowałem zrobić z nich nawet naturalny barwnik do ciasta, ale to już zupełnie inna, dość brudna historia. W każdym razie, buraki są niesamowicie wszechstronne. Można z nich zrobić genialny barszcz czerwony na wędzonej kości, można je upiec, ugotować, a nawet zjeść na surowo. A surówka? To już w ogóle poezja. Mój przepis na surówkę z tartych buraków jest tego najlepszym dowodem.

Przepis Babci Jadzi – serce tego artykułu

Dobra, koniec tych sentymentów, czas na konkrety. Obiecałem Wam przepis na surówkę z tartych buraków i oto on. To jest ten klasyczny, sprawdzony przez dziesięciolecia przepis na surówkę z tartych buraków. Prosty, szybki i absolutnie przepyszny.

Czego będziesz potrzebować?

• Około 4-5 średnich buraków (najlepiej podłużnych, są słodsze i mniej łykowate)
• 2 duże, twarde i kwaśne jabłka (szara reneta to mój faworyt, ale antonówka też da radę)
• 1 średnia cebula, może być cukrowa jeśli wolicie łagodniejszy smak
• Sok z połówki cytryny
• Łyżka cukru (lub więcej, do smaku, ja czasem daję dwie)
• Sól i świeżo zmielony pieprz
• Opcjonalnie: 2-3 łyżki kwaśnej śmietany 18% lub gęstego jogurtu naturalnego

A teraz do dzieła, czyli jak zrobić surówkę z tartych buraków

Najpierw buraki. Trzeba je dokładnie umyć i ugotować w mundurkach. To ważne, żeby ich nie obierać przed gotowaniem, bo stracą cały swój piękny kolor i smak. Gotujemy do miękkości, co może potrwać od 40 minut do nawet ponad godziny, zależy od wielkości. Po ugotowaniu i ostudzeniu, obieramy je (uwaga na ręce, ja zawsze wyglądam jakbym wracał z miejsca zbrodni) i ścieramy na tarce o grubych oczkach. To jest podstawa, bez tego ani rusz.

Teraz czas na jabłka. Obieramy, usuwamy gniazda nasienne i też ścieramy na grubych oczkach. Babcia zawsze powtarzała, że jabłko musi być chrupiące, żeby surówka miała fajną teksturę. Od razu skrapiamy je sokiem z cytryny, żeby nie ściemniały. Cebulę kroimy w bardzo, ale to bardzo drobną kosteczkę. Niektórzy ją ścierają, ale ja nie lubię tej wodnistej papki, która z tego wychodzi.

Wszystkie składniki – starte buraki, jabłka i posiekaną cebulę – wrzucamy do jednej miski. Dodajemy cukier, sól, pieprz i mieszamy. I tu jest moment decyzji. Można zostawić tak jak jest, w wersji „lekkiej”, albo dodać śmietanę lub jogurt dla kremowej konsystencji. Ja najczęściej robię wersję ze śmietaną, bo taką pamiętam z domu. Całość trzeba dobrze wymieszać i co najważniejsze, odstawić do lodówki na przynajmniej godzinę. Smaki muszą się „przegryźć”. Wiele osób szuka w internecie hasła przepis na surówkę z tartych buraków, a odpowiedź jest tak prosta. Mój prosty przepis na surówkę z tartych buraków na pewno wam się spodoba.

Moje wariacje na temat klasyki

Chociaż kocham wersję babci, przez lata trochę eksperymentowałem. Czasami człowiek ma ochotę na coś innego, prawda? Albo po prostu brakuje mu czasu. I tak powstał mój awaryjny przepis na szybką surówkę z tartych buraków.

Kiedyś wpadli do mnie niespodziewani goście, a ja w lodówce miałem tylko surowe buraki. Panika w oczach! Ale Polak potrafi. Nie było mowy o gotowaniu ich przez godzinę. Zaryzykowałem. I tak, zupełnie przez przypadek, odkryłem przepis na surówkę z tartych buraków na surowo. Po prostu starłem surowe, młode buraki i jabłko na drobnych oczkach tarki, bo są twardsze, dodałem drobniutko posiekaną cebulkę, sok z cytryny, odrobinę dobrej oliwy, sól, pieprz i żeby było ciekawiej – garść uprażonych na suchej patelni ziaren słonecznika. Wow! Efekt był piorunujący. To było zupełnie inne doznanie. Surówka była chrupiąca, świeża, pełna życia i witamin. Od tamtej pory często do niej wracam, zwłaszcza latem kiedy nie chce mi się stać przy gorących garach. To nadal jest świetny przepis na surówkę z tartych buraków.

Innym razem, szykując stół na Wielkanoc, pomyślałem, że przydałby się jakiś dodatek z pazurem. I wtedy mnie olśniło – chrzan! Tak powstał mój ulubiony przepis na surówkę z tartych buraków z chrzanem. Do klasycznej bazy dodaję po prostu solidną łyżkę startego, ostrego chrzanu. To połączenie słodyczy buraka, kwasowości jabłka i ostrości chrzanu jest po prostu genialne. Idealnie pasuje do wędlin i mięs.

Był też w moim życiu okres „fit”. Każdy go chyba przechodził. Liczenie kalorii, siłownia, te sprawy. Oczywiście nie zamierzałem rezygnować z mojej ulubionej surówki. Wymyśliłem wtedy przepis na dietetyczną surówkę z tartych buraków. Zamiast śmietany dodawałem gęsty jogurt grecki, a cukier zastępowałem erytrytolem albo po prostu z niego rezygnowałem. Czasem, żeby podkręcić metabolizm, dodawałem szczyptę pieprzu cayenne. To świetna opcja, jeśli szukacie czegoś lżejszego, a przepis na szybką fit sałatkę już wam się znudził. Każdy powinien znać taki przepis na surówkę z tartych buraków.

Kilka moich sekretów z kuchni

Przez te wszystkie lata robienia tej surówki, nauczyłem się kilku sztuczek. Po pierwsze, wybór buraków. Zawsze szukajcie tych mniejszych, twardszych, bez żadnych uszkodzeń. Są najsłodsze. Te wielkie, przerośnięte bywają łykowate. Po drugie, gotowanie. Jak już mówiłem, zawsze w mundurkach. Ale jest jeszcze jeden trik: do wody można dodać odrobinę octu albo soku z cytryny, to pomoże zachować ten obłędny kolor. Po trzecie, plamy! Buraki brudzą niemiłosiernie. Zawsze obieram je w rękawiczkach. A jeśli już pobrudzicie ręce, to sok z cytryny działa cuda. Wystarczy natrzeć nim dłonie i po plamach. Mam nadzieję, że te małe porady sprawią, że wasz przepis na surówkę z tartych buraków będzie jeszcze lepszy.

Z czym to jeść? Buraczki w dobrym towarzystwie

No dobrze, mamy już naszą idealną surówkę. Ale z czym ją podać? Odpowiedź jest prosta: z prawie wszystkim! Klasycznie, jest to niezastąpiony kompan dla kotleta schabowego. Soczysty, chrupiący schabowy Magdy Gessler i do tego słodko-kwaśna surówka z buraczków… no po prostu niebo w gębie.

Świetnie pasuje też do wszelkich mięs pieczonych, roladek, klopsów czy nawet zwykłej mielonki. Ja osobiście uwielbiam ją z kaszą gryczaną i sosem grzybowym. Ten przepis na surówkę z tartych buraków jest tak uniwersalny, że pasuje nawet do ryby. Spróbujcie kiedyś z pieczonym dorszem, będziecie zaskoczeni.

A jeśli zostanie Wam trochę surówki, nie martwcie się. Na drugi dzień jest jeszcze lepsza! Można ją też potraktować jako bazę do innych sałatek. Czasem dodaję do niej trochę ogórka kiszonego, trochę jak w idealnej zalewie do sałatki szwedzkiej, co nadaje jej dodatkowej chrupkości i kwasowości. A jeśli jesteście fanami buraczków w każdej postaci, to koniecznie musicie też spróbować klasycznych buraczków na gorąco, to zupełnie inna bajka, ale równie pyszna. Podobnie jak dania z czerwonej kapusty, o których możecie poczytać w przepisach na kapustę czerwoną. Wariacji jest mnóstwo. Dobry przepis na surówkę z tartych buraków to podstawa wielu obiadów.

Podsumowanie pełne nostalgii

Dla mnie to jest po prostu najlepszy przepis na surówkę z tartych buraków. Nie dlatego, że jest jakiś skomplikowany czy wyszukany. Wręcz przeciwnie. Dlatego, że jest prosty, szczery i pełen wspomnień. Za każdym razem, gdy mieszam w misce te fioletowe wiórki z jabłkiem i cebulą, czuję się, jakbym znów stał w małej kuchni mojej babci i podkradał jej kawałki jabłka.

Mam nadzieję, że ten mój przepis na surówkę z tartych buraków zagości też na Waszych stołach i stanie się częścią Waszych rodzinnych historii. Bo w gotowaniu nie chodzi tylko o jedzenie. Chodzi o emocje, o ludzi, z którymi dzielimy stół i o miłość, którą wkładamy w przygotowanie każdego dania. Koniecznie wypróbujcie ten przepis na surówkę z tartych buraków. Smacznego!